• 210 - Sochaczew (304)
    210 - Sochaczew (304)

    Znaczek za 10 kop. w kolorach błękit pruski i jasnokarminowym o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1ab, wg katalogu PZP Fischer tom I.
    Znaczek unieważniono stemplem numerowym Sochaczew z cyfrą 210 w czterech okręgach, na obwolucie listu z Sochaczewa do Warszawy, w stopniu rzadkości kasownika według M.A.Bojanowicza 7 punktów w dziesięciostopniowej skali.

  • 217 - Piątek (279)
    217 - Piątek (279)

    1860. Pierwszy polski znaczek pocztowy nr 1, Polska Jedynka, wprowadzony do obiegu 01.01.1860 roku w Królestwie Polskim.
    Znaczek w kolorach niebieskim i karminoworóżowym o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1a, wg katalogu PZP Fischer tom I, na niekompletnej obwolucie listu z Piątku do Sereje w Królestwie Polskim, a obecnie na Litwie.

  • 229 - Dąbie (265)
    229 - Dąbie (265)

    1861. Pierwszy polski znaczek nr 1, Polska Jedynka, wprowadzony do obiegu 01.01.1860 roku w Królestwie Polskim.
    Dwa znaczki w parce poziomej w kolorach ciemnoniebieskim i różowym o odcieniach ciemnych, wydrukowane na cienkim papierze z prześwitującym rysunkiem, co odpowiada odmianie Fi. 1bbu.

  • 235 - Łęczyca (295)
    235 - Łęczyca (295)

    Znaczek w kolorach niebieskim i karminowoczerwonym o odcieniach ciemnych, co odpowiada odmianie 1b, wg katalogu PZP Fischer tom I, na obwolucie listu nadanego w Łęczycy w ekspedycji pocztowej na bocznym wtedy trakcie z Krośniewic do Zgierza.
    Znaczek unieważniono stemplem numerowym Łęczyca z cyfrą 235 w czterech okręgach, stopniu rzadkości kasownika według M.A.Bojanowicza 4 punkty w dziesięciostopniowej skali.

  • 241 - Włocławek (307)
    241 - Włocławek (307)

    Znaczków w kolorach jasnoniebieskim i różowym o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1a, wg katalogu PZP Fischer tom I, na niekompletnej obwolucie listu nadanego z Włocławka do Warszawy.
    Znaczek unieważniono stemplem numerowym Włocławek z cyfrą 241 w czterech okręgach, stopniu rzadkości kasownika 2 punkty w dziesięciostopniowej skali M.A.Bojanowicza.

  • 282 - Kibarty (294) 282 - Kibarty (294)

    Znaczek w kolorach zielonkawoniebieskim i jasnoróżowo karminowym o odcieniach (bardzo) jasnych, co odpowiada odmianie 1ac, wg katalogu PZP Fischer tom I, na obwolucie kompletnego listu z Kibart do Wilna w Rosji, a obecnie na Litwie.
    Znaczek unieważniono stemplem numerowym Kibarty z cyfrą 282 w czterech okręgach, stopniu rzadkości według M.A.Bojanowicza 1 punkt w dziesięciostopniowej skali.

  • 329 - Nowa Praga (286) 329 - Nowa Praga (286)

    Znaczek w kolorach jasnoniebieskim i jasnokarminowym o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1a, wg katalogu PZP Fischer tom I, na obwolucie dwułutowego kompletnego listu, nadanego z Nowej Pragi przez Białystok do Złotoryi w Rosji.
    Znaczki unieważniono stemplem numerowym Nowa Praga z cyfrą 329 w czterech okręgach, stopniu rzadkości według M.A.Bojanowicza 7 punktów w dziesięciostopniowej skali.

  • poprzednik - Warszawa DP (284) poprzednik - Warszawa DP (284)

    Znaczek w kolorach zielonkawoniebieskim i jasnoróżowo o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1a, wg katalogu PZP Fischer tom I, na obwolucie listu nadanego z Głównego Urzędu Pocztowego z Warszawy, następnie dostarczonego na Dworzec Praga i nadany 08.01.1864 (wg kalendarza gregoriańskiego) rosyjskim ambulansem pocztowym do Moskwy w Rosji.
    List adresowany do Monsieur A.Demoncy w Moskwie.

  • poprzednik - Warszawa DP (320) poprzednik - Warszawa DP (320)

    Znaczek w kolorach zielonkawoniebieskim i karminowo różowo o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1a, wg katalogu PZP Fischer tom I, na obwolucie listu nadanego, 30.12.1863 roku, z Głównego Urzędu Pocztowego w Warszawie, następnie dostarczonego na Dworzec Praga i ponownie skasowanego datownikiem rosyjskiego ambulansu pocztowego, do St. Petersburga w Rosji, jako stacji docelowej.

  • 6 - Kałuszyn (324) 6 - Kałuszyn (324)

    Znaczek za 10 kop. w kolorach niebieskim i karminowo różowym o odcieniach jasnych, co odpowiada odmianie 1a, wg katalogu PZP Fischer tom I.
    Znaczek unieważniono stemplem numerowym, Kałuszyn z cyfrą 6 w czterech okręgach, na obwolucie listu do Warszawy, w stopniu rzadkości kasownika według M.A.Bojanowicza 4 punkty w dziesięciostopniowej skali.

  • Nowe fałszerstwo polskiej jedynki

    Janusz Berbeka

    Przegląd Filatelistyczny Nr 4 (103) Kwiecień 2011


    Doczekaliśmy się kolejnego typu fałszerstwa pierwszego polskiego znaczka, wydanego 1. stycznia 1860r przez autonomiczne władze Królestwa Polskiego. W niniejszym opracowaniu jest mowa jedynie o typach fałszerstw całkowitych, bez wnikania w różne sposoby fałszowania poszczególnych elementów znaczka, np. nowej lub uzupełnianej gumy, poprawiania perforacji, doklejania ząbków, domalowywania stempli, itp. Nie uwzględniono tu również prywatnych nowodruków z 1913 i 1920 r, czarnodruków z 1913 r czy różnego rodzaju nalepek i naśladownictw imitujących polską jedynkę, a wydawanych przez różnorakie organizacje dla upamiętniania kolejnych rocznic (100-lecia wydania jedynki, 1000-lecia Państwa Polskiego itp.).

  • Przed 150 laty wprowadzono do obiegu Pierwszy Polski Znaczek Pocztowy.

    Zbigniew Mikulski RDP

    Filatelista Nr 1 (1047) Styczeń 2010

    Filatelista Nr 2 (1048) Luty 2010

    Filatelista Nr 3 (1049) Marzec 2010


    1-go stycznia 2010 roku mija 150 rocznica wprowadzenia do obiegu pierwszego polskiego znaczka pocztowego oraz dwóch całostek: za 10 kopiejek dla listów jednołutowych oraz za 3 kopiejki dla Warszawskiej Poczty Miejskiej. Pan redaktor Bronisław Rejnowski zaproponował mi napisanie artykułu na ten temat, którego tematyka nie jest mi obca, bowiem już przed 50-ciu laty, tj. 1-go stycznia 1960 roku zamieściłem w "Filateliście" podobny artykuł, wówczas poświęcony stuleciu wydania pierwszego polskiego znaczka pocztowego.

    Sytuacja polityczna w Królestwie Polskim w latach 1856-1860

    Dotychczas mało zastanawiano się nad tym, dlaczego poczta w Królestwie Polskim wydała własne znaki opłaty pocztowej. Ażeby to zrozumieć, trzeba przeanalizować sytuację polityczno-ekonomiczną w Carskiej Rosji w tym okresie. Przegrana Wojna Krymska (1855-1856) pokazała, że bez przeprowadzenia reform istniejącego systemu polityczno-ekonomicznego, nie da się poprawić produktywności w Rosji, i co za tym szło, uzyskania większych dochodów dla państwa. Także sprawa uwolnienia chłopów z feudalnego poddaństwa wymagała rozwiązania, co dopomogłoby do poprawienia sytuacji gospodarczej. Tego rodzaju reformy byłyby też pomocne dla większego zaangażowania się ludności, w organizacji lokalnych samorządów. Te reformatorskie zamierzenia rządu carskiego znalazły również odbicie w stosunku do Królestwa Polskiego, pod warunkiem, że zasada zależności od Rosji nie miała podlegać jakiejkolwiek zmianie.

     

  • W 145-tą rocznicę wydania pierwszego polskiego znaczka pocztowego. Przyczynek do szczegółowego opisu znaczka Polska nr 1 z 1860 roku.

    Maciej Miszczak, AIJP 1459
    Na podstawie artykułu opublikowanego przez autora w czasopiśmie
    Filatelista Nr 1 (927) Styczeń 2000
    Filatelista Nr 2 (928) Luty 2000
    z uzupełnieniami i poprawkami.
    Przegląd Filatelistyczny Nr 1/2005
    Przegląd Filatelistyczny Nr 2/2005
    Przegląd Filatelistyczny Nr 3/2005


    1. WPROWADZENIE DO OBIEGU I WYCOFANIE

    1.1    Wprowadzenie i przeznaczenie

    Cyrkularz Zarządu Pocztowego Królestwa Polskiego nr 13 z dnia 2 grudnia 1859 r. wprowadzał z dniem 1 stycznia 1860 r. do obiegu znaczek i całostki pocztowe Królestwa Polskiego. Znaczek przeznaczony był do opłacania listów wewnątrz Królestwa oraz wysyłanych do Rosji i W. Ks. Finlandii. Nominał znaczka - 10 kopiejek - pozwalał na opłacenie listu o wadze do 1 łuta, tj. 12,8 g. Cięższe listy wymagały frankatury wielokrotnej - 10 kopiejek za każdy następny rozpoczęty łut wagi.

    1.2    Wycofanie z obiegu

    Znaczek wycofano z obiegu z dniem 1 kwietnia 1865 r. zarządzeniem Zarządu Poczt
    dnia 22 stycznia 1865. Zakaz jego sprzedaży obowiązywał od 1 lutego i od tego też dnia rozpoczęto sprzedaż znaczków rosyjskich. Z dokumentów wynika [8], że obieg znaczków polskich był faktycznie tolerowany do 16 maja 1865 r. Pozostałości znaczka (208.515 sztuk) zniszczono.

  • Dzieje Kolekcji Królestwa Polskiego Mirosława Bojanowicza

    Zbigniew Mikulski

    Filatelista Nr 9 (923) Wrzesień 1999

    Filatelista Nr 10 (924) Październik 1999

     

    Największy zbiór znaków pocztowych Królestwa Polskiego z lat 1855-1870 posiadał przed II wojną światową Agaton Fabergé (1876-1957), były zamożny jubiler z St. Petersburga, pracujący przed I Wojną dla carskiej rodziny oraz arystokracji rosyjskiej.
    Fabergé, wielki zbieracz Rosji i Finlandii, interesował się też polskim znaczkiem oraz polskimi całostkami, traktując je jako uzupełnienie swojego zbioru Rosji. W 1907 r. zakupił największy ówczesny zbiór pierwszego znaczka polskiego od rosyjskiego kolekcjonera Mertensa, co było podstawą zbudowania własnego zbioru Królestwa Polskiego, obejmującego okres 1855-1870.

Polska Jedynka

Pierwszy polski znaczek pocztowy Polska nr 1, Polska Jedynka, wydany 1 stycznia 1860 przez autonomiczne władze Królestwa Polskiego. Znaczek przeznaczony był do opłacania listów wewnątrz Królestwa oraz wysyłanych do Rosji i W. Ks. Finlandii. Nominał znaczka - 10 kopiejek - pozwalał na opłacenie listu o wadze do 1 łuta, tj. 12,8 g. Cięższe listy wymagały frankatury wielokrotnej - 10 kopiejek za każdy następny rozpoczęty łut wagi.
Rysunek znaczka wzorowany jest na rysunku pierwszego znaczka rosyjskiego, który był wykonany wg projektu drukarni Gottlieba Haasa w Pradze. Nazwisko projektanta polskiego znaczka nie jest znane. Zachowały się natomiast odręcznie wykonane jego autorstwa, projekty znaków opłaty pierwszych polskich kopert pocztowych i znaczka.
Znaczek wycofano z obiegu z dniem 1 kwietnia 1865 r. zarządzeniem Zarządu Poczt dnia 22 stycznia 1865. Zakaz jego sprzedaży obowiązywał od 1 lutego i od tego też dnia rozpoczęto sprzedaż znaczków rosyjskich. Z dokumentów wynika, że obieg znaczków polskich był faktycznie tolerowany do 16 maja 1865 r. Pozostałości znaczka (208.515 sztuk) zniszczono.